Muzdelifja (arabisht: مزدلفة) është një zonë e hapur që ndodhet mes Arafatit dhe Minës, në juglindje të Minës. Në ditën e 9-të të Dhul Hixhxhes, pasi përfundojnë qëndrimin në Arafat, miliona haxhinj drejtohen drejt Muzdelifes dhe e kalojnë natën aty nën qiellin e hapur. Kjo natë konsiderohet një nga momentet më domethënëse dhe më reflektuese të Haxhit.
Muzdelifja shtrihet nga Lugina e Muhassirit deri tek malet e Ma’zemajn-it. Ajo ka një gjatësi prej rreth katër kilometrash dhe mbulon një sipërfaqe prej afërsisht 12.25 kilometra katrorë.
Ky vend përmendet edhe në Kuran, ku Allahu thotë:
“... kur të largoheni nga Arafati, atëherë përmendeni Allahun tek Mesh’arul-Haram.”
(Suretu’l-Bekare, 2:198)
Sipas Abdullah ibn Umerit, termi “Mesh’arul-Haram” në këtë ajet i referohet Muzdelifes.
Gjatë Haxhit të Lamtumirës, Profeti Muhamed ﷺ e kaloi natën në Muzdelife, aty ku sot ndodhet Mesxhidi Mesh’arul Haram. Ai fali bashkë namazin e akshamit dhe jacisë dhe tha:
“Edhe pse unë po qëndroj këtu, ju mund të qëndroni kudo në të gjithë Muzdelifen.”
— transmeton Muslimi.
Në Haxh, falja e akshamit dhe jacisë së bashku në kohën e jacisë në Muzdelife është vaxhib. Po ashtu, edhe qëndrimi në Muzdelife konsiderohet synet dhe sipas disa të tjerëve vaxhib. Koha e këtij qëndrimi fillon nga agimi i vërtetë dhe vazhdon deri në lindjen e diellit, megjithëse haxhinjtë zakonisht qëndrojnë aty gjatë gjithë natës.
Por Muzdelifja nuk është vetëm një ndalesë rituale; ajo është një shkollë e përulësisë, barazisë dhe shkëputjes nga dynjaja. Aty nuk ka luks, rehati apo dallime mes njerëzve. I pasuri dhe i varfri, i riu dhe i moshuari, njerëz nga çdo komb e gjuhë, flenë pranë njëri-tjetrit mbi të njëjtën tokë. Muzdelifja i kujton njeriut se përpara Allahut, statusi, pasuria dhe pozita nuk kanë asnjë vlerë.
Kjo natë i mëson besimtarit durimin, falënderimin, mbështetjen tek Allahu dhe unitetin mes muslimanëve. Ajo e zhvesh njeriun nga lidhja e tepërt me jetën materiale dhe i kujton sa pak gjëra i duhen për të qenë afër Krijuesit të tij.
Në Muzdelife, haxhinjtë mbledhin edhe gurët që do të përdoren për gjuajtjen e xhemrateve në Mina. Edhe ky veprim ka një domethënie të thellë shpirtërore. Me çdo gur që merr, haxhiu kujton mëkatet, dobësitë dhe cilësitë e këqija që dëshiron të largojë nga vetja. Kur i hedh ato gurë, simbolikisht ai shpall refuzimin e së keqes, tundimeve dhe rrugës së shejtanit.
Një natë e vetme në Muzdelife mund t’i japë njeriut mësime që vite të tëra rehatie nuk mund t’ia japin: përulësinë mbi krenarinë, thjeshtësinë mbi teprimin, përkujtimin e Allahut mbi shpërqendrimin dhe besimin mbi frikën.
Dobitë e kësaj nate nuk qëndrojnë vetëm në përjetimin e saj gjatë Haxhit, por në bartjen e mësimeve të saj gjatë gjithë jetës. Muzdelifja i mëson besimtarit të jetojë me më shumë sinqeritet, thjeshtësi, durim dhe lidhje me Allahun edhe pasi Haxhi të ketë përfunduar.
Allahu ua mundësoftë çdo myslimani ta përjetojë këtë vend të bekuar dhe ua pranoftë Haxhin të gjithë haxhinjve. Amin! / bota-islame.com
